ไล่ความกลัวออกไปวันนี้
สำคัญมากๆขอบอกตั้งแต่พวกเราเป็นเด็กจนถึงปัจจุบันเราเคยได้ยินกันมาไม่รู้กี่ร้อยครั้งแล้วว่า ทําอะไรอย่าผลัดวัน ประกันพรุ่ง มันดูเหมือนเป็นสิ่งง่ายๆ แต่ว่าเราก็ไม่ค่อยจะได้ทําตามกันสักเท่าไร เรายังคงทําทุกอย่างเมื่อเราอยากจะทํา ถ้าไม่อยากทําเราก็บอกตัวเองว่า เอาไว้วันหลังก็ได้ ลองมานั่งคิดดูกันว่าทําไมเค้าต้องสอนเราว่าอย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ทําไม ทําไม ทําไม ทําไม ทําไม ทําไม? เพราะชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน!!! และด้วยความไม่แน่นอนนี่เองที่มันทําให้ผมคิดได้ถึงความเป็นจริงของชีวิต ที่พวกเรามักจะมองข้ามไป เป็นสัจธรรมของชีวิต
เราทุกคนไม่ได้เป็นอมตะ สักวันนึงเราทุกคนก็ต้องตาย ทุกคน!!!
พวกเราหลายๆคนก็ยังอยู่ในช่วงที่เป็นวัยรุ่นอยู่ บางคนอาจจะอายุ 19 บางคนอาจจะ20 21 เคยรู้สึกเหมือนผมมั้ยครับว่าช่วงเวลาเหล่านี้จะอยู่กับเราตลอดไป ไม่มีที่สิ้นสุด เคยรู้สึกกันมั้ยครับ? แต่เชื่อผมเถอะว่าช่วงเวลาเหล่านี้มันจะจากพวกเราไปสักวันนึง และมันก็จะไม่หวนคืนมาอีก เชื่อผมเถอะ!!! อีกไม่นานหรอก คุณและผมก็จะแก่ตัวลงไปและก็จะไม่สามารถทําอะไรได้อย่างที่ต้องการเหมือนช่วงที่เป็นวัยรุ่นนี้อีก เวลาที่คุณอายุ 40 คุณอาจจะยังมีเวลาหลงเหลืออยู่ในชีวิต แต่มันก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว บางสิ่งมันเปลี่ยนไป คุณรู้แล้วว่าช่วงเวลาวัยรุ่นไม่อาจหวนคืนกลับมาอีก
คุณรู้มั้ยครั้บว่าทางเดินชีวิตของพวกเรามักจะขึ้นอยู่กับช่วงเวลาที่เราเป็นวัยรุ่นนี่แหละ เราจะเดินไปทางไหน จะดีหรือไม่มันขึ้นอยู่กับช่วงเวลานี้ สิ่งที่คุณทําวันนี้จะเป็นตัวกําหนดอนาคตของคุณการตัดสินใจในสิ่งต่างๆ ของคุณในวันนี้มันจะตามไปหลอกหลอนคุณในวันข้างหน้า ทําให้คุณรู้สึกเสียใจในสิ่งที่คุณไม่ได้ทํา หรือไม่ก็มันจะทําให้คุณรู้สึกภาคภูมิใจเพราะคุณได้ทําในสิ่งที่สมควรจะทํา คุณได้ทําในสิ่งที่เหมาะสม
คุณลองถามตัวเองดูสิว่า ถ้าเกิดคุณต้องตายไปในตอนนี้ ในวินาทีนี้ คุณยังต้องเสียใจอะไรอีกหรือไม่? คุณยังมีสิ่งที่ติดค้างอะไรในชีวิตนี้หรือไม่? คุณได้ทําในสิ่งที่คุณสมควรทําหรือเปล่า? คุณมีความสุขกับชีวิตที่ผ่านมาหรือเปล่า?
ลองจินตนาการกันดูเลยดีกว่า ให้คุณคิดจริงๆเลยว่า มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้อยู่ดีๆ มันเอาปืนมาจ่อหัวคุณ ในตอนนี้ วินาทีนี้ แล้วมันก็ถามคุณว่า "ก่อนตาย ขอถามสักคําว่า แกมีความสุขกับขีวิตแกหรือเปล่า? แกมีความสุขกับสิ่งที่แกทํามั้ย?" คุณจะตอบว่าอะไรครับ ใช่ หรือ ไม่ใช่
พวกเราอาจจะตายเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่ไมีใครรู้ พรุ่งนี้เราอาจจะถูกรถชนตอนที่เราเดินข้ามถนน หรือเราอาจจะเกิดป่วยเป็นโรคร้ายแรงกระทันหันก็ได้ พวกเราไม่สามารถควบคุมความตายได้ มันจะมาเมื่อไหร่ เวลาไหน ที่ไหน เราควบคุมไม่ได้เราอาจจะเป็นคนที่อายุยืนถึง 90 ปี แต่เราก็อาจจะโชคร้ายเหมือนกับอีกหลายๆคน ที่ตายตั้งแต่อายุยังน้อย ชีวิตมันไม่แน่นอน
ผมมีเพื่อนรุ่นพี่อยู่คนนึง แกอายุจะ 40 แล้ว ผมนับถือแกมากเพราะแกคอยให้คําปรึกษากับผมในหลายๆเรื่อง รวมถึงเรื่องผู้หญิงด้วย แกเคยเล่าประวัติชีวิตให้ผมฟังว่า เมื่อตอนช่วงแกยังวัยรุ่นนั้น แกเป็นคนที่ขี้อายมากๆ เป็นคนที่ไม่กล้าที่จะเข้าไปจีบสาวๆเลย ถึงแม้ว่าแกจะมีเพื่อนที่เป็นผู้หญิงอยู่บ้างแต่ก็ไม่เคยจีบใครสักคน
เวลาที่แกไปเจอสาวๆตามที่ต่างๆ แกไม่กล้าแม้แต่ที่จะสบตา หรือถ้ารวบรวมความกล้ามองเธอได้ เวลาเธอหันมาแกก็ต้องหลบตาพวกเธอทุกครั้งไป แกบอกผมว่าตลอดชีวิตวัยรุ่นของแก แกเจอสาวสวยตลอดเวลา แต่ก็ไม่เคยมีความกล้าเข้าไปคุยกับสาวๆ เหล่านั้นเลยสักครั้งไม่เคยกล้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว แกพลาดโอกาสทองมาโดยตลอด!!!
แกคิดว่าแกคงไม่สามารถจีบพวกเธอได้ แกคิดอยู่เสมอว่าสถาณการณ์มันไม่เป็นใจในการจีบสาว และแกก็เรียนจบมาทํางาน แกเป็นคนมีรายได้ดี มีรถ มีบ้าน เป็นคนที่ประสบความสําเร็จ และก้อเพิ่งแต่งงานไปได้ไม่กี่ปี แกบอกผมว่า ถึงแม้แกจะรู้สึกว่าแกมีความสุขกับชีวืตที่เป็นอยู่ตอนนี้ แต่แกก็เสียดายที่ใช้ชีวิตไม่คุ้ม แกปล่อยให้ชีวิตวัยรุ่นแกผ่านไปอย่างปล่าวเปลี่ยว เดียวดาย แกไม่เคยมีแฟนเลยในช่วงวัยรุ่น แกบอกว่าถ้าเอาเวลาช่วงนั้นกลับมาได้ก็คงดี และก็บอกผมว่าอย่าทําเหมือนที่แกเคยทํา ใช้ชีวิตให้คุ้ม อยากทําอะไรก็ทํา ตราบใดที่มันไม่ได้ทําให้คนอื่นเดือดร้อน ไม่อย่างนั้นจะต้องมานั่งเสียใจในสิ่งที่ไม่ได้ทํา
สำคัญมากๆขอบอกตั้งแต่พวกเราเป็นเด็กจนถึงปัจจุบันเราเคยได้ยินกันมาไม่รู้กี่ร้อยครั้งแล้วว่า ทําอะไรอย่าผลัดวัน ประกันพรุ่ง มันดูเหมือนเป็นสิ่งง่ายๆ แต่ว่าเราก็ไม่ค่อยจะได้ทําตามกันสักเท่าไร เรายังคงทําทุกอย่างเมื่อเราอยากจะทํา ถ้าไม่อยากทําเราก็บอกตัวเองว่า เอาไว้วันหลังก็ได้ ลองมานั่งคิดดูกันว่าทําไมเค้าต้องสอนเราว่าอย่าผลัดวันประกันพรุ่ง ทําไม ทําไม ทําไม ทําไม ทําไม ทําไม? เพราะชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน!!! และด้วยความไม่แน่นอนนี่เองที่มันทําให้ผมคิดได้ถึงความเป็นจริงของชีวิต ที่พวกเรามักจะมองข้ามไป เป็นสัจธรรมของชีวิต
เราทุกคนไม่ได้เป็นอมตะ สักวันนึงเราทุกคนก็ต้องตาย ทุกคน!!!
พวกเราหลายๆคนก็ยังอยู่ในช่วงที่เป็นวัยรุ่นอยู่ บางคนอาจจะอายุ 19 บางคนอาจจะ20 21 เคยรู้สึกเหมือนผมมั้ยครับว่าช่วงเวลาเหล่านี้จะอยู่กับเราตลอดไป ไม่มีที่สิ้นสุด เคยรู้สึกกันมั้ยครับ? แต่เชื่อผมเถอะว่าช่วงเวลาเหล่านี้มันจะจากพวกเราไปสักวันนึง และมันก็จะไม่หวนคืนมาอีก เชื่อผมเถอะ!!! อีกไม่นานหรอก คุณและผมก็จะแก่ตัวลงไปและก็จะไม่สามารถทําอะไรได้อย่างที่ต้องการเหมือนช่วงที่เป็นวัยรุ่นนี้อีก เวลาที่คุณอายุ 40 คุณอาจจะยังมีเวลาหลงเหลืออยู่ในชีวิต แต่มันก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว บางสิ่งมันเปลี่ยนไป คุณรู้แล้วว่าช่วงเวลาวัยรุ่นไม่อาจหวนคืนกลับมาอีก
คุณรู้มั้ยครั้บว่าทางเดินชีวิตของพวกเรามักจะขึ้นอยู่กับช่วงเวลาที่เราเป็นวัยรุ่นนี่แหละ เราจะเดินไปทางไหน จะดีหรือไม่มันขึ้นอยู่กับช่วงเวลานี้ สิ่งที่คุณทําวันนี้จะเป็นตัวกําหนดอนาคตของคุณการตัดสินใจในสิ่งต่างๆ ของคุณในวันนี้มันจะตามไปหลอกหลอนคุณในวันข้างหน้า ทําให้คุณรู้สึกเสียใจในสิ่งที่คุณไม่ได้ทํา หรือไม่ก็มันจะทําให้คุณรู้สึกภาคภูมิใจเพราะคุณได้ทําในสิ่งที่สมควรจะทํา คุณได้ทําในสิ่งที่เหมาะสม
คุณลองถามตัวเองดูสิว่า ถ้าเกิดคุณต้องตายไปในตอนนี้ ในวินาทีนี้ คุณยังต้องเสียใจอะไรอีกหรือไม่? คุณยังมีสิ่งที่ติดค้างอะไรในชีวิตนี้หรือไม่? คุณได้ทําในสิ่งที่คุณสมควรทําหรือเปล่า? คุณมีความสุขกับชีวิตที่ผ่านมาหรือเปล่า?
ลองจินตนาการกันดูเลยดีกว่า ให้คุณคิดจริงๆเลยว่า มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้อยู่ดีๆ มันเอาปืนมาจ่อหัวคุณ ในตอนนี้ วินาทีนี้ แล้วมันก็ถามคุณว่า "ก่อนตาย ขอถามสักคําว่า แกมีความสุขกับขีวิตแกหรือเปล่า? แกมีความสุขกับสิ่งที่แกทํามั้ย?" คุณจะตอบว่าอะไรครับ ใช่ หรือ ไม่ใช่
พวกเราอาจจะตายเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่ไมีใครรู้ พรุ่งนี้เราอาจจะถูกรถชนตอนที่เราเดินข้ามถนน หรือเราอาจจะเกิดป่วยเป็นโรคร้ายแรงกระทันหันก็ได้ พวกเราไม่สามารถควบคุมความตายได้ มันจะมาเมื่อไหร่ เวลาไหน ที่ไหน เราควบคุมไม่ได้เราอาจจะเป็นคนที่อายุยืนถึง 90 ปี แต่เราก็อาจจะโชคร้ายเหมือนกับอีกหลายๆคน ที่ตายตั้งแต่อายุยังน้อย ชีวิตมันไม่แน่นอน
ผมมีเพื่อนรุ่นพี่อยู่คนนึง แกอายุจะ 40 แล้ว ผมนับถือแกมากเพราะแกคอยให้คําปรึกษากับผมในหลายๆเรื่อง รวมถึงเรื่องผู้หญิงด้วย แกเคยเล่าประวัติชีวิตให้ผมฟังว่า เมื่อตอนช่วงแกยังวัยรุ่นนั้น แกเป็นคนที่ขี้อายมากๆ เป็นคนที่ไม่กล้าที่จะเข้าไปจีบสาวๆเลย ถึงแม้ว่าแกจะมีเพื่อนที่เป็นผู้หญิงอยู่บ้างแต่ก็ไม่เคยจีบใครสักคน
เวลาที่แกไปเจอสาวๆตามที่ต่างๆ แกไม่กล้าแม้แต่ที่จะสบตา หรือถ้ารวบรวมความกล้ามองเธอได้ เวลาเธอหันมาแกก็ต้องหลบตาพวกเธอทุกครั้งไป แกบอกผมว่าตลอดชีวิตวัยรุ่นของแก แกเจอสาวสวยตลอดเวลา แต่ก็ไม่เคยมีความกล้าเข้าไปคุยกับสาวๆ เหล่านั้นเลยสักครั้งไม่เคยกล้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว แกพลาดโอกาสทองมาโดยตลอด!!!
แกคิดว่าแกคงไม่สามารถจีบพวกเธอได้ แกคิดอยู่เสมอว่าสถาณการณ์มันไม่เป็นใจในการจีบสาว และแกก็เรียนจบมาทํางาน แกเป็นคนมีรายได้ดี มีรถ มีบ้าน เป็นคนที่ประสบความสําเร็จ และก้อเพิ่งแต่งงานไปได้ไม่กี่ปี แกบอกผมว่า ถึงแม้แกจะรู้สึกว่าแกมีความสุขกับชีวืตที่เป็นอยู่ตอนนี้ แต่แกก็เสียดายที่ใช้ชีวิตไม่คุ้ม แกปล่อยให้ชีวิตวัยรุ่นแกผ่านไปอย่างปล่าวเปลี่ยว เดียวดาย แกไม่เคยมีแฟนเลยในช่วงวัยรุ่น แกบอกว่าถ้าเอาเวลาช่วงนั้นกลับมาได้ก็คงดี และก็บอกผมว่าอย่าทําเหมือนที่แกเคยทํา ใช้ชีวิตให้คุ้ม อยากทําอะไรก็ทํา ตราบใดที่มันไม่ได้ทําให้คนอื่นเดือดร้อน ไม่อย่างนั้นจะต้องมานั่งเสียใจในสิ่งที่ไม่ได้ทํา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น